Strefy niskiej emisji w Krajowej Polityce Miejskiej

Konieczność stworzenia odpowiednich uregulowań prawnych umożliwiających tworzenie w miasta stref niskiej emisji została zapisana w  opublikowanej w marcu tego roku pierwszej wersji Krajowej Polityki Miejskiej.  
Krajowa Polityka Miejska jest dokumentem określającym planowane działania administracji rządowej dotyczące polityki miejskiej, uwzględniającym cele i kierunki określone w średniookresowej strategii rozwoju kraju oraz krajowej strategii rozwoju regionalnego (art. 21b).
Służy ona celowemu, ukierunkowanemu terytorialnie działaniu państwa na rzecz zrównoważonego rozwoju miast i ich obszarów funkcjonalnych oraz wykorzystaniu ich potencjałów w procesach rozwoju kraju. Dokument ten został przygotowany przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego.

W niniejszym dokumencie, którego aktualna wersja stanowi roboczy materiał do dyskusji
z partnerami przed formalnymi konsultacjami międzyresortowymi i społecznymi, czytamy, że „zasadniczym priorytetem muszą być starania na rzecz zmiany zachowań komunikacyjnych, a zwłaszcza odwrócenia trendu polegającego na wzrastającym uzależnieniu od codziennego wykorzystywania samochodu osobowego przy przemieszczaniu się w obszarze miejskim.”

„Działania podejmowane na wszystkich poziomach władz rządowych i samorządowych muszą być
ukierunkowane na zmniejszenie roli samochodu osobowego na rzecz innych sposobów przemieszczania się w miejskich obszarach funkcjonalnych, a zwłaszcza w relacjach prowadzących do lub przebiegających przez obszary śródmiejskie. Korzystne jest, aby rozwiązania służące dążeniom do optymalizacji mobilnych zachowań obywateli były planowane i wyznaczane w sposób kompleksowy z uwzględnieniem uwarunkowań lokalnych. „

W części poświęconej transportowi publicznemu i polityce wobec samochodów osobowych wymienione są instrumenty mające na celu zmniejszenie atrakcyjności użytkowania samochodów osobowych w mieście. Wśród tych instrumentów wskazano „ przede wszystkim ustanawianie stref
ograniczonej emisji komunikacyjnej tzw. „stref niskiej emisji” (tj. stref, do których możliwy jest wjazd jedynie dla pojazdów spełniających określone normy emisji spalin). Takie rozwiązanie powinno nie tylko przyczynić się do istotnego ograniczenia szkodliwych emisji w obszarach śródmiejskich (co potwierdzają przykłady z innych krajów europejskich), ale także może być w miastach, które zdecydują na to rozwiązanie, impulsem dla wymiany samochodów na mniej emisyjne.

W konkluzji dotyczącej zmian prawnych w tym obszarze czytamy, że „należy dokonać analizy obowiązujących przepisów pod kątem wprowadzenia rozwiązań umożliwiających samorządom lokalnym wykorzystanie szerszej palety instrumentów do prowadzenie polityki transportowej, w tym m.in.:

  • zwiększenie elastyczności w ustalaniu zasad regulujących płatne parkowanie
  • wprowadzenie ram prawnych dla tworzenia „strefy niskiej emisji”,
  • wprowadzenie możliwości ustalania opłaty kongestyjnej.

Wpisanie potrzeby stworzenia podstaw prawnych dla tworzenia stref niskiej emisji w polskich miastach należy przyjąć z zadowoleniem i nadzieją, że w najbliższej przyszłości Polska dołączy do wielu innych krajów europejskich w których samorządy będą mogły tworzyć strefy niskiej emisji przyczyniając się dzięki temu do poprawy jakości powierza w miastach. Jest to kolejny krok w dobrą stronę.

Pełna treść dokumentu pod poniższym adresem

http://www.mir.gov.pl/fundusze/Fundusze_Europejskie_2014_2020/Documents/...